Kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo) w Czernej – jedna z największych populacji w Polsce

Kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo) w Czernej – jedna z największych populacji w Polsce

Kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo) – jeden z największych i najrzadszych chrząszczy w Polsce. Wyjątkowa populacja w Czernej na Dolnym Śląsku

Kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo) to jeden z najbardziej okazałych chrząszczy występujących w Polsce. Należy do rodziny kózkowatych (Cerambycidae) i może osiągać nawet 6 centymetrów długości, nie licząc imponujących czułków, które u samców są dłuższe od całego ciała. Gatunek ten objęty jest ścisłą ochroną gatunkową, a w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt figuruje jako gatunek narażony na wyginięcie (VU).

Jego przetrwanie jest nierozerwalnie związane z obecnością starych, sędziwych dębów, w których larwy rozwijają się przez kilka lat. To właśnie zanik wiekowych drzewostanów oraz usuwanie martwego drewna sprawiają, że kozioróg dębosz należy dziś do najcenniejszych i najrzadszych owadów naszej fauny.

Jedna z największych populacji kozioroga dębosza w Polsce

Mieliśmy okazję odwiedzić jedną z największych znanych populacji kozioroga dębosza w naszym kraju, która znajduje się w moim regionie – w pomnikowej alei dębowej w Czernej (Gmina Żukowice, województwo dolnośląskie).

To niezwykłe miejsce tworzy ponad dwieście wiekowych dębów, rosnących wzdłuż wału przeciwpowodziowego Odry. Drzewa osiągają imponujące rozmiary i stanowią idealne siedlisko dla wielu rzadkich gatunków owadów saproksylicznych, których życie związane jest z dojrzałymi i zamierającymi drzewami. Dla kozioroga dębosza jest to prawdziwa ostoja, mająca ogromne znaczenie dla zachowania krajowej populacji tego gatunku.

Czy powódź zagroziła tej cennej ostoi?

Po ostatniej powodzi z niepokojem obserwowałem sytuację tego miejsca. Przez wiele miesięcy teren wzdłuż wału pokrywały folie przeciwpowodziowe oraz worki z piaskiem, które szczelnie przykrywały znaczną część podłoża. Obawiałem się, że długotrwałe zabezpieczenia oraz intensywne prace mogą negatywnie wpłynąć zarówno na kondycję starych dębów, jak i na lokalną populację kozioroga dębosza.

Na szczęście tegoroczna wizyta przyniosła bardzo dobre wiadomości. W alei ponownie można było zaobserwować dorosłe chrząszcze, co pozwala mieć nadzieję, że populacja przetrwała trudny okres. Wszystko wskazuje na to, że to wyjątkowe miejsce nadal skutecznie pełni swoją rolę jako jedna z najważniejszych ostoi kozioroga dębosza na Dolnym Śląsku i w Polsce.

Dlaczego warto chronić stare dęby?

Stare dęby są czymś znacznie więcej niż tylko elementem krajobrazu. Stanowią siedlisko dla setek gatunków organizmów – od porostów i grzybów po ptaki, nietoperze i rzadkie owady. Kozioróg dębosz jest jednym z najlepszych przykładów gatunku, którego przyszłość zależy od zachowania takich drzew.

Każdy wiekowy dąb to niewielki ekosystem, którego nie da się zastąpić młodymi nasadzeniami. Ochrona pomnikowych alei i starodrzewów ma więc kluczowe znaczenie dla zachowania bioróżnorodności oraz naturalnego dziedzictwa naszego regionu.

Pliszka żółta na słonecznikach – lipcowy kadr z okolic Głogowa

Pliszka żółta na słonecznikach – lipcowy kadr z okolic Głogowa

Lipiec na polach w okolicach Głogowa to czas, gdy kwitnące słoneczniki przyciągają nie tylko owady zapylające, ale również wiele gatunków ptaków. Na zdjęciu udało mi się uchwycić pliszkę żółtą (Motacilla flava), która na chwilę przysiadła na młodym słoneczniku, tworząc typowo letnią, pełną barw kompozycję.

Pliszka żółta to niewielki, niezwykle ruchliwy ptak związany z otwartymi terenami – łąkami, polami uprawnymi oraz wilgotnymi dolinami rzecznymi. Żywi się głównie owadami, dlatego często można ją obserwować wśród roślinności, gdzie cierpliwie wypatruje swojej zdobyczy. Charakterystyczny intensywnie żółty brzuch sprawia, że jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych ptaków polskiego krajobrazu.

Fotografia powstała podczas letniego spaceru po polach w okolicach Głogowa, gdzie rozległe plantacje słoneczników tworzą idealne tło dla obserwacji dzikiej przyrody. Miękkie, zielone rozmycie oraz ciepłe światło lipcowego dnia podkreślają naturalne piękno tego niewielkiego ptaka i jego środowiska.

To kolejny dowód na to, że nawet zwykłe pola uprawne mogą skrywać niezwykłe spotkania z naturą. Wystarczy odrobina cierpliwości, odpowiedni moment i szacunek dla dzikiej przyrody, aby uchwycić takie kadry.

Słowa kluczow

Bzygi na lilii - makrofotografia z Rozarium w Głogowie

Bzygi na lilii – makrofotografia z Rozarium w Głogowie

To zdjęcie przedstawia bzyga (Syrphidae) podczas żerowania na pylnikach kwiatu lilii w Rozarium w Głogowie. Makrofotografia ukazuje niezwykłe detale owada – od dużych oczu złożonych, przez delikatne owłosienie ciała, aż po drobinki pyłku pokrywające pręciki kwiatu. Intensywne odcienie czerwieni, pomarańczu i żółci tworzą efektowne, naturalne tło, podkreślając piękno letniej przyrody.

Choć bzygi często są mylone z osami, są to pożyteczne owady zapylające, które odgrywają ważną rolę w ekosystemie. Dorosłe osobniki odwiedzają kwiaty w poszukiwaniu nektaru i pyłku, przyczyniając się do zapylania wielu gatunków roślin.

Fotografia została wykonana w Rozarium w Głogowie, które latem zachwyca bogactwem kwitnących roślin i przyciąga liczne gatunki owadów. To miejsce stanowi doskonały plener dla miłośników makrofotografii, fotografii przyrodniczej oraz obserwacji zapylaczy. Dzięki odpowiedniemu światłu i niewielkiej głębi ostrości udało się wyeksponować zarówno owada, jak i strukturę kwiatu, tworząc obraz pełen kolorów i detali.

Rezerwat Przyrody Żukowskie Śnieżyce

Rezerwat Przyrody Żukowskie Śnieżyce

Świetna wiadomość dla wszystkich miłośników przyrody i fotografii! Oficjalnie mamy nowy obszar objęty ochroną – Rezerwat Przyrody Żukowskie Śnieżyce. Rezerwat został powołany 17 czerwca 2026 roku, o czym poinformował serwis Przyrodniczo.pl – Przyroda Śląska.

Nowy rezerwat, do którego część z Was miałem już okazję zabrać podczas wspólnych wyjazdów terenowych, zajmuje powierzchnię ponad 16 hektarów. Położony jest pomiędzy miejscowościami Żuków i Komorniki na Wzgórzach Dalkowskich. To pierwszy rezerwat przyrody na terenie Gminy Polkowice, a zarazem piąty rezerwat w powiecie polkowickim. Do grona najcenniejszych obszarów chronionych regionu należą również: Rezerwat Przyrody Buczyna Jakubowska, Rezerwat Przyrody Stawy Przemkowskie, Rezerwat Przyrody Uroczysko Obiszów oraz Rezerwat Przyrody Dalkowskie Jary.

Największym skarbem nowego rezerwatu jest prawdopodobnie najliczniejsza populacja śnieżycy wiosennej (Leucojum vernum) na Wzgórzach Dalkowskich. W okresie wczesnej wiosny las zamienia się tutaj w niezwykły biało-zielony dywan kwitnących roślin, tworząc jeden z najpiękniejszych przyrodniczych spektakli w regionie Dolnego Śląska. To miejsce od lat przyciąga przyrodników, botaników oraz fotografów krajobrazu i makrofotografii.

Oprócz śnieżycy wiosennej rezerwat chroni również wiele innych cennych gatunków roślin. Spotkać można tu między innymi wiciokrzew pomorski, kokorycz wątłą, porzeczkę czarną oraz pierwiosnka lekarskiego. Bogactwo flory sprawia, że teren ten ma wyjątkową wartość naukową, edukacyjną i przyrodniczą.

Utworzenie Rezerwatu Przyrody Żukowskie Śnieżyce to ważny krok w ochronie dziedzictwa przyrodniczego Wzgórz Dalkowskich. Dzięki objęciu tego obszaru ochroną zachowane zostaną unikalne siedliska leśne oraz stanowiska rzadkich i chronionych gatunków roślin dla przyszłych pokoleń.

Odwiedzając rezerwat pamiętajmy, że jesteśmy jedynie gośćmi w świecie natury. Poruszajmy się z szacunkiem dla otaczającej nas przyrody, nie zrywajmy chronionych roślin, nie pozostawiajmy śmieci i nie schodźmy z wyznaczonych tras tam, gdzie obowiązują ograniczenia. Tylko wspólna troska o te wyjątkowe miejsca sprawi, że ich piękno będzie mogło zachwycać kolejne pokolenia miłośników przyrody.

Sarna w lipcowym zbożu - letnie spotkanie z dziką naturą

Sarna w lipcowym zbożu – letnie spotkanie z dziką naturą

Lipiec to jeden z najpiękniejszych miesięcy dla miłośników fotografii przyrodniczej. Dojrzewające łany zbóż tworzą złociste tło, w którym często można dostrzec sarny wychodzące na żer lub odpoczywające wśród wysokich kłosów. Na zdjęciu uwieczniona została czujna sarna, która na chwilę zatrzymała się, spoglądając prosto w obiektyw. Ciepłe światło lata, naturalne barwy oraz miękkie rozmycie tła podkreślają spokój i wyjątkowy charakter tej chwili.

Sarny doskonale wykorzystują zboża jako schronienie przed drapieżnikami i ludźmi. Latem pola stają się dla nich bezpiecznym miejscem odpoczynku oraz wychowu młodych. Fotografowanie tych płochliwych zwierząt wymaga cierpliwości, odpowiedniego dystansu oraz poszanowania ich naturalnego środowiska.

To zdjęcie powstało w środku lata, kiedy natura osiąga pełnię swojego piękna. Złote kłosy, subtelne światło i uważne spojrzenie sarny tworzą kadr ukazujący harmonię między dziką przyrodą a rolniczym krajobrazem.

Lipcowe słoneczniki – złote morze lata

Lipcowe słoneczniki – złote morze lata

Lipiec to czas, gdy pola słoneczników osiągają pełnię swojego piękna. Tysiące intensywnie żółtych kwiatów tworzy malowniczy krajobraz, który przyciąga zarówno miłośników natury, jak i fotografów. Wśród jednolitego morza kwiatów czasem wyrasta pojedynczy słonecznik, który zdaje się wyłamywać z tłumu – wyższy, odwrócony w inną stronę lub po prostu przyciągający uwagę swoją wyjątkową formą. To właśnie takie chwile natura podsuwa najciekawsze fotograficzne historie.

Na zdjęciu uchwyciłem samotny słonecznik wyrastający ponad pozostałe rośliny. Dzięki zastosowaniu niewielkiej głębi ostrości główny motyw wyraźnie odcina się od miękko rozmytego tła pełnego złocistych kwiatów. Taki zabieg pozwala skupić wzrok na jednym bohaterze kadru, jednocześnie zachowując charakterystyczny klimat rozległego pola słoneczników.

Słonecznik zwyczajny (Helianthus annuus) jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych roślin lata. W Polsce jego kwitnienie przypada głównie na lipiec i sierpień, a rozległe plantacje stają się niezwykle atrakcyjnym miejscem do fotografii krajobrazowej i przyrodniczej. Najlepsze efekty można uzyskać podczas tzw. złotej godziny – tuż po wschodzie lub przed zachodem słońca, gdy ciepłe światło podkreśla intensywne barwy kwiatów i nadaje zdjęciom wyjątkową atmosferę.

Fotografia słoneczników uczy cierpliwości i uważnej obserwacji. Zamiast pokazywać całe pole, warto poszukać jednego wyróżniającego się kwiatu, który stanie się głównym tematem kadru. To właśnie takie detale często opowiadają najciekawsze historie i sprawiają, że zwykły letni krajobraz nabiera indywidualnego charakteru.

Żeglarz na słoneczniku - spotkanie z jednym z najpiękniejszych motyli Polski

Żeglarz na słoneczniku – spotkanie z jednym z najpiękniejszych motyli Polski

Lato to czas, gdy przyroda zachwyca feerią barw i niezwykłą aktywnością owadów. Na fotografii uwieczniony został żeglarz (Iphiclides podalirius) – jeden z największych i najefektowniej ubarwionych motyli dziennych występujących w Polsce. Jego charakterystyczne, kremowożółte skrzydła z wyraźnymi czarnymi pasami oraz długie „ogonki” sprawiają, że jest gatunkiem łatwo rozpoznawalnym i niezwykle cenionym przez fotografów przyrody.

Motyl przysiadł na intensywnie żółtym kwiecie słonecznika, tworząc kontrastową, letnią kompozycję pełną naturalnych kolorów. Dodatkowym elementem kadru jest niewielki owad widoczny na płatku kwiatu, który podkreśla bogactwo życia toczącego się wokół jednej rośliny.

Żeglarz preferuje ciepłe, nasłonecznione miejsca – skraje lasów, łąki, sady oraz ogrody bogate w kwitnące rośliny. Coraz częściej można go spotkać również na terenach wiejskich, gdzie znajduje odpowiednie warunki do żerowania i rozmnażania. Każde spotkanie z tym wyjątkowym motylem jest doskonałą okazją do obserwacji i fotografowania jednego z najpiękniejszych przedstawicieli polskiej entomofauny.

Fotografia przyrodnicza pozwala uchwycić ulotne chwile i zwrócić uwagę na niezwykłe piękno owadów zapylających, które odgrywają kluczową rolę w zachowaniu równowagi ekosystemów. Takie kadry przypominają, jak cenna jest ochrona bioróżnorodności oraz naturalnych siedlisk motyli.

Sarna wśród maków - letni krajobraz pełen natury

Sarna wśród maków – letni krajobraz pełen natury

To wyjątkowe spotkanie z sarną uchwycone pośród dojrzewającego zboża i kwitnących maków pokazuje piękno polskiej przyrody w jej najbardziej malowniczym wydaniu. Delikatne światło letniego poranka podkreśla ciepłe barwy pola, a uważne spojrzenie zwierzęcia tworzy niepowtarzalny klimat zdjęcia. Tego typu kadry wymagają cierpliwości, znajomości zachowań dzikiej zwierzyny oraz odpowiedniego przygotowania fotograficznego.

Fotografia dzikich zwierząt to nie tylko dokumentowanie natury, ale również opowieść o harmonii między fauną i krajobrazem rolniczym. Sarna, ukryta wśród złocistych kłosów i czerwonych maków, doskonale wpisuje się w letni pejzaż, przypominając o bogactwie polskiej przyrody i potrzebie jej ochrony.

Kozioł sarny wśród letnich kwiatów – magia czerwcowego poranka

Kozioł sarny wśród letnich kwiatów – magia czerwcowego poranka

Na zdjęciu uwieczniony został kozioł sarny (Capreolus capreolus) spacerujący pośród bujnej, kwitnącej łąki. Zwierzę otaczają czerwone maki, żółte kwiaty gorczycy oraz różnorodna roślinność charakterystyczna dla polskiego krajobrazu rolniczego. Ciepłe światło wschodzącego lub zachodzącego słońca podkreśla sylwetkę sarny, tworząc wyjątkowy, naturalny klimat i wydobywając bogactwo kolorów letniej przyrody.

Sarna europejska jest jednym z najczęściej spotykanych dzikich ssaków w Polsce. Szczególnie aktywna pozostaje o świcie i zmierzchu, kiedy opuszcza leśne ostępy i żeruje na łąkach, polach oraz skrajach lasów. Okres letni to doskonały czas do obserwacji tych zwierząt, ponieważ korzystają one z obfitości pokarmu oraz wysokiej roślinności zapewniającej schronienie.

Fotografia przyrodnicza przedstawiająca dzikie zwierzęta w naturalnym środowisku pozwala ukazać piękno i różnorodność polskiej fauny. Kontrast pomiędzy czerwienią maków, soczystą zielenią roślin i ciepłą barwą sierści kozła tworzy malowniczą scenę, która doskonale oddaje atmosferę letniego krajobrazu. Zdjęcie pokazuje również, jak ważną rolę odgrywają tradycyjne łąki i miedze jako miejsca bytowania wielu gatunków zwierząt oraz owadów zapylających.

Makowe pole pod malowniczym niebem – letni krajobraz pełen barw

Makowe pole pod malowniczym niebem – letni krajobraz pełen barw

Na zdjęciu przedstawiono rozległe letnie pole usiane czerwonymi makami i błękitnymi chabrami, które tworzą naturalny, kolorowy dywan na tle zielonej łąki. Nad krajobrazem rozciąga się spektakularne niebo z delikatnymi chmurami pierzastymi (cirrus), układającymi się w dynamiczne, niemal malarskie formy. Niskie, ciepłe światło podkreśla intensywność kolorów roślinności oraz nadaje fotografii wyjątkowy klimat spokoju i harmonii.

Fotografia ukazuje piękno polskiej przyrody w okresie wczesnego lata, kiedy kwitnące maki polne stanowią jeden z najbardziej charakterystycznych elementów wiejskiego krajobrazu. Kontrast pomiędzy głębokim błękitem nieba, bielą chmur i czerwienią kwiatów przyciąga wzrok oraz podkreśla naturalne bogactwo ekosystemów łąkowych.

Zdjęcie może zainteresować miłośników fotografii krajobrazowej, przyrody, turystyki wiejskiej oraz osób poszukujących inspiracji związanych z naturą i ochroną bioróżnorodności. To doskonały przykład letniego krajobrazu, w którym dzikie kwiaty, otwarta przestrzeń i efektowne formacje chmur tworzą spójną, malowniczą kompozycję.

Młode łabędzie, nazywane pisklętami lub cygnetami

Młode łabędzie, nazywane pisklętami lub cygnetami

Młode łabędzie, nazywane pisklętami lub cygnetami, to jeden z najbardziej charakterystycznych elementów wiosennego i letniego krajobrazu polskich jezior, stawów oraz spokojnych odcinków rzek. Przez pierwsze tygodnie życia pozostają pod troskliwą opieką dorosłych ptaków, ucząc się zdobywania pokarmu i poruszania po wodzie. Szare, puszyste upierzenie stopniowo zmienia się w jaśniejsze pióra, aż po kilku miesiącach młode łabędzie zaczynają przypominać dorosłe osobniki. Obserwacja łabędziej rodziny w naturalnym środowisku to wyjątkowa atrakcja dla miłośników przyrody i fotografii przyrodniczej, szczególnie w okresie letnim, gdy młode ptaki aktywnie eksplorują swoje otoczenie.

Czerwcowe motyle

Czerwcowe obserwacje motyli

Czerwiec to jeden z najpiękniejszych miesięcy dla miłośników motyli. Łąki, miedze i skraje lasów wypełniają się barwami skrzydeł, a wśród kwitnących roślin można obserwować wiele gatunków tych niezwykłych owadów. W słoneczne dni nad polami i kwietnymi łąkami unoszą się rusałki, bielinki, modraszki oraz dostojne paź królowej. Motyle odgrywają ważną rolę w przyrodzie jako zapylacze, a ich obecność świadczy o dobrej kondycji lokalnych ekosystemów. Czerwcowe obserwacje motyli to doskonała okazja do fotografowania dzikiej przyrody i poznawania bogactwa gatunków występujących na terenach wiejskich Dolnego Śląska, w tym w okolicach Kotli, Dalkowa i Powiatu Głogowskiego.

Czerwcowe obserwacje motyli
kwitnąca łąka polna, na której dominują intensywnie czerwone maki

Czerwcowe polne i łąkowe kwiaty…

Jeżeli chciałbyś mnie wspierać w mojej pasji, to można postawić mi wirtualną „kawę” pod adresem https://buycoffee.to/kopij/ 🙂

Na zdjęciu widoczna jest kwitnąca łąka polna, na której dominują intensywnie czerwone maki polne (Papaver rhoeas), otoczone przez białe rumianki oraz niebieskie chabry bławatki. Fotografia została wykonana z niskiej perspektywy, co pozwala zanurzyć się w naturalnym krajobrazie i ukazać bogactwo roślin charakterystycznych dla tradycyjnych, ekstensywnie użytkowanych pól i miedz. Delikatnie rozmyte tło oraz miękki bokeh podkreślają główny motyw zdjęcia, nadając mu malarski i sielski charakter.

Maki polne od wieków są symbolem polskiego krajobrazu rolniczego. Ich jaskrawoczerwone kwiaty przyciągają liczne owady zapylające, w tym pszczoły, trzmiele oraz motyle. W towarzystwie chabrów i rumianków tworzą niezwykle cenne siedlisko dla wielu gatunków bezkręgowców, wspierając lokalną bioróżnorodność. Takie kwietne zakątki są dziś coraz rzadszym elementem krajobrazu, dlatego ich obecność ma duże znaczenie przyrodnicze.

Fotografia doskonale oddaje atmosferę letniego poranka na polskiej wsi, kiedy kwitnące rośliny polne tworzą wielobarwny kobierzec. To obraz natury pozostającej w harmonii z otaczającym środowiskiem, przypominający o znaczeniu ochrony dzikich roślin i owadów zapylających.

barwny pas kwietnej miedzy

Czerwiec i barwny pas kwietnej miedzy

Na zdjęciu widać barwny pas kwietnej miedzy, który rozdziela pola uprawne w okolicach wsi Kotla w powiecie głogowskim. Czerwone maki polne i intensywnie niebieskie chabry tworzą naturalny, wielobarwny krajobraz charakterystyczny dla dolnośląskiej wsi na przełomie wiosny i lata. W tle widoczne są bele słomy oraz rozległe pola zbóż, które podkreślają rolniczy charakter regionu.

Tego typu śródpolne pasy kwietne mają ogromne znaczenie dla lokalnej przyrody. Stanowią schronienie i źródło pokarmu dla wielu gatunków owadów zapylających, takich jak pszczoły, trzmiele czy motyle, a także dla ptaków związanych z krajobrazem rolniczym. Dzięki obecności dzikich kwiatów wzrasta bioróżnorodność terenów uprawnych, co korzystnie wpływa na funkcjonowanie całego ekosystemu.

Okolice Kotli, położone w północnej części powiatu głogowskiego, wyróżniają się mozaiką pól, łąk, zadrzewień śródpolnych oraz kompleksów leśnych. W pobliżu znajdują się cenne przyrodniczo obszary związane z doliną Odry, które są ważnym miejscem występowania wielu gatunków ptaków, ssaków i owadów. To właśnie takie połączenie rolniczego krajobrazu z bogatą przyrodą sprawia, że okolice Kotli są atrakcyjne zarówno dla miłośników fotografii krajobrazowej, jak i obserwatorów natury.