Nie każde spotkanie z dziką przyrodą musi kończyć się zdjęciem, które od razu trafia do portfolio. Czasem ważniejsze jest samo bycie blisko natury, cierpliwa obserwacja i ten krótki moment, w którym wszystko wokół zdaje się zwalniać.
Jesienne Stawy Milickie mają w sobie coś wyjątkowego. Chłodne powietrze, przygaszone światło, spokojna tafla wody. W takiej scenerii pojawił się jeleń. Jego sylwetka odbijała się w wodzie, a otaczający krajobraz tworzył niemal monochromatyczny obraz pełen ciszy, tajemnicy i melancholii.
W takich chwilach aparat przestaje być najważniejszy. Liczy się obserwacja, zachwyt i emocje, których nie da się w pełni zamknąć w kadrze. Fotografia staje się wtedy czymś więcej niż zapisem obrazu. Jest symbolicznym uwiecznieniem chwili, miejsca i czasu, do których można wrócić nawet po wielu latach.