Samiec modliszki zwyczajnej (Mantis religiosa) w brązowej odsłonie

Samiec modliszki zwyczajnej (Mantis religiosa) w brązowej odsłonie

Modliszka zwyczajna (Mantis religiosa) to jeden z najbardziej niezwykłych owadów spotykanych w Polsce. Na fotografii znajduje się samiec modliszki zwyczajnej w pięknym, ciepłym brązowym ubarwieniu, doskonale wtapiającym się w wyschnięte trawy późnego lata. To właśnie kolor otoczenia, w którym rozwija się modliszka, ma ogromny wpływ na jej ostateczne ubarwienie – osobniki żyjące w suchych, słomkowych siedliskach często przybierają odcienie brązu, natomiast w zielonych łąkach dominują barwy zielone.

Zdjęcie zostało wykonane w naturalnym środowisku podczas końcówki lata i początku września, kiedy dorosłe modliszki są najłatwiejsze do obserwacji. Samiec jest smuklejszy od samicy, ma dłuższe czułki oraz jest znacznie bardziej mobilny. W tym okresie aktywnie poszukuje partnerki, przemieszczając się między trawami i zaroślami.

Fotografia ukazuje charakterystyczną pozę modliszki – uniesione, kolczaste odnóża chwytne, duże oczy oraz niezwykle długie czułki. Delikatnie rozmyte tło podkreśla sylwetkę owada i pozwala wyeksponować jego detale, zachowując naturalny klimat letniej łąki na Dolnym Śląsku.

Ciekawostka o modliszce zwyczajnej

Modliszka zwyczajna jeszcze kilkanaście lat temu była w Polsce gatunkiem rzadkim i występowała głównie na południu kraju. Obecnie, wraz z ocieplaniem klimatu, coraz częściej spotykana jest również na Dolnym Śląsku, w tym w okolicach Polkowic, Jerzmanowej, Gaworzyc i Wzgórz Dalkowskich. Najchętniej wybiera nasłonecznione łąki, nieużytki i obrzeża pól, gdzie doskonale maskuje się dzięki zmiennemu ubarwieniu.

Kruk to jeden z najbardziej inteligentnych ptaków

Kruk to jeden z najbardziej inteligentnych ptaków

Kruk to jeden z najbardziej inteligentnych ptaków Europy, a wrzesień to doskonały czas, by obserwować jego spektakularne loty nad polami i lasami. Na zdjęciu uchwycony został w locie, z rozpostartymi skrzydłami na tle błękitnego, wrześniowego nieba. Czarne upierzenie w promieniach słońca odsłania subtelne odcienie brązu i granatu, pokazując, jak niezwykłym ptakiem jest ten mieszkaniec polskiej przyrody.

Ciekawostka: Kruk potrafi rozwiązywać złożone problemy, zapamiętywać ludzkie twarze i wykorzystywać narzędzia do zdobywania pożywienia. Badania pokazują, że jego zdolności poznawcze są porównywane do inteligencji kilkuletniego dziecka.

Jarzębina w sierpniowym słońcu - letnie owoce natury | Fotografia przyrodnicza

Jarzębina w sierpniowym słońcu – letnie owoce natury | Fotografia przyrodnicza

Jarzębina to jeden z najbardziej charakterystycznych symboli końcówki lata. Już w sierpniu jej intensywnie czerwone owoce zaczynają kontrastować z soczystą zielenią liści, zapowiadając powolne nadejście jesieni. W ciepłym świetle letniego poranka lub wieczoru niewielkie kiście owoców nabierają wyjątkowej głębi kolorów i stają się wdzięcznym tematem fotografii przyrodniczej.

To zdjęcie powstało w sierpniowym plenerze na Dolnym Śląsku, gdzie natura o tej porze roku oferuje niezwykłą paletę barw. Jarzębina nie tylko zdobi krajobraz, ale jest również ważnym źródłem pokarmu dla wielu gatunków ptaków, które jesienią chętnie korzystają z jej owoców.

Fotografia pokazuje piękno letniej przyrody i przypomina, że nawet dobrze znane rośliny potrafią zachwycić detalem, światłem i kolorem.

Sierpień na Wzgórzach Dalkowskich

Sierpień na Wzgórzach Dalkowskich

Sierpień na Wzgórzach Dalkowskich to czas żniw, kiedy pola zmieniają kolor z intensywnej zieleni na ciepłe odcienie złota i brązu. Na fotografii widać rozległy, pofalowany krajobraz Wzgórz Dalkowskich, z polami po zakończonych żniwach, belami słomy oraz pasami zieleni tworzącymi naturalną mozaikę krajobrazu rolniczego. Nad horyzontem pojawiają się delikatne barwy zachodu słońca, nadając całej scenie spokojny, letni charakter.

Fotografia pokazuje charakterystyczny dla Dolnego Śląska krajobraz Wzgórz Dalkowskich w pełni lata. Sierpniowe światło, świeżo skoszone pola, samotne bele słomy i otaczające je lasy tworzą typowy obraz krajobrazu rolniczego Zagłębia Miedziowego. To właśnie w takich momentach można najlepiej obserwować zmienność i naturalne piękno tutejszego krajobrazu.

Dostojka malinowiec i oblatek granatek – letnie motyle z okolic Głogowa

Dostojka malinowiec i oblatek granatek – letnie motyle z okolic Głogowa

Lipcowe dni to doskonały czas na obserwację motyli zamieszkujących lasy i śródleśne polany Dolnego Śląska. W okolicach Głogowa można spotkać wiele ciekawych gatunków, a czasem uda się uchwycić dwa z nich jednocześnie. Na fotografii widoczne są dostojka malinowiec (Argynnis paphia) oraz oblatek granatek (Syntomis phegea), korzystające z nektaru kwitnącego ostu.

Dostojka malinowiec należy do największych i najpiękniejszych motyli dziennych występujących w Polsce. Zamieszkuje przede wszystkim skraje lasów, leśne drogi i nasłonecznione polany. Charakterystyczne pomarańczowe skrzydła z czarnym rysunkiem sprawiają, że jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych przedstawicieli rodziny rusałkowatych.

Towarzyszący jej oblatek granatek to motyl nocny z rodziny Erebidae, który – w przeciwieństwie do większości swoich krewniaków – lata wyłącznie w dzień. Czarne skrzydła ozdobione kontrastowymi białymi plamkami oraz smukła sylwetka sprawiają, że łatwo go rozpoznać. Gatunek ten najczęściej spotykany jest na kwiatach ostów, chabrów i innych roślin nektarodajnych, gdzie żywi się nektarem.

Okolice Głogowa, Wzgórza Dalkowskie, dolina Odry oraz liczne leśne polany i łąki tworzą cenne siedliska dla wielu gatunków motyli i innych owadów zapylających. Zachowanie takich miejsc ma ogromne znaczenie dla ochrony lokalnej bioróżnorodności, a każda obserwacja przypomina, jak bogata i różnorodna jest przyroda naszego regionu.

Fotografia przyrodnicza pozwala zatrzymać te krótkie chwile i pokazać piękno gatunków, które często pozostają niezauważone. To właśnie takie spotkania sprawiają, że lipcowe wędrówki po lasach w okolicach Głogowa potrafią zaskoczyć nawet doświadczonych miłośników przyrody.

Rezerwat Przyrody Żukowskie Śnieżyce

Rezerwat Przyrody Żukowskie Śnieżyce

Świetna wiadomość dla wszystkich miłośników przyrody i fotografii! Oficjalnie mamy nowy obszar objęty ochroną – Rezerwat Przyrody Żukowskie Śnieżyce. Rezerwat został powołany 17 czerwca 2026 roku, o czym poinformował serwis Przyrodniczo.pl – Przyroda Śląska.

Nowy rezerwat, do którego część z Was miałem już okazję zabrać podczas wspólnych wyjazdów terenowych, zajmuje powierzchnię ponad 16 hektarów. Położony jest pomiędzy miejscowościami Żuków i Komorniki na Wzgórzach Dalkowskich. To pierwszy rezerwat przyrody na terenie Gminy Polkowice, a zarazem piąty rezerwat w powiecie polkowickim. Do grona najcenniejszych obszarów chronionych regionu należą również: Rezerwat Przyrody Buczyna Jakubowska, Rezerwat Przyrody Stawy Przemkowskie, Rezerwat Przyrody Uroczysko Obiszów oraz Rezerwat Przyrody Dalkowskie Jary.

Największym skarbem nowego rezerwatu jest prawdopodobnie najliczniejsza populacja śnieżycy wiosennej (Leucojum vernum) na Wzgórzach Dalkowskich. W okresie wczesnej wiosny las zamienia się tutaj w niezwykły biało-zielony dywan kwitnących roślin, tworząc jeden z najpiękniejszych przyrodniczych spektakli w regionie Dolnego Śląska. To miejsce od lat przyciąga przyrodników, botaników oraz fotografów krajobrazu i makrofotografii.

Oprócz śnieżycy wiosennej rezerwat chroni również wiele innych cennych gatunków roślin. Spotkać można tu między innymi wiciokrzew pomorski, kokorycz wątłą, porzeczkę czarną oraz pierwiosnka lekarskiego. Bogactwo flory sprawia, że teren ten ma wyjątkową wartość naukową, edukacyjną i przyrodniczą.

Utworzenie Rezerwatu Przyrody Żukowskie Śnieżyce to ważny krok w ochronie dziedzictwa przyrodniczego Wzgórz Dalkowskich. Dzięki objęciu tego obszaru ochroną zachowane zostaną unikalne siedliska leśne oraz stanowiska rzadkich i chronionych gatunków roślin dla przyszłych pokoleń.

Odwiedzając rezerwat pamiętajmy, że jesteśmy jedynie gośćmi w świecie natury. Poruszajmy się z szacunkiem dla otaczającej nas przyrody, nie zrywajmy chronionych roślin, nie pozostawiajmy śmieci i nie schodźmy z wyznaczonych tras tam, gdzie obowiązują ograniczenia. Tylko wspólna troska o te wyjątkowe miejsca sprawi, że ich piękno będzie mogło zachwycać kolejne pokolenia miłośników przyrody.

4 Pory Roku na Wzgórzach Dalkowskich Meandry Guzickiego Potoku

4 Pory Roku na Wzgórzach Dalkowskich – Meandry Guzickiego Potoku

Za nami kolejny plener fotograficzno-przyrodniczy organizowany w ramach cyklu „4 Pory Roku na Wzgórzach Dalkowskich„. Tym razem uczestnicy spotkania odwiedzili malownicze Meandry Guzickiego Potoku.

Spacer wśród naturalnych zakoli potoku był okazją do obserwacji przyrody, fotografii krajobrazowej oraz poznawania mniej znanych zakątków regionu. Meandry Guzickiego Potoku zachwycają o każdej porze roku (choć szczególnie malownicze są jesienią) – dziką roślinnością, spokojem oraz wyjątkowym światłem, które szczególnie doceniają miłośnicy fotografii przyrodniczej i spacerów w naturze.

Dla uczestników pleneru przygotowano również drobne upominki i niespodzianki. Każda osoba biorąca udział w wydarzeniu otrzymała darmowe wejściówki do Ogrodów Zmysłów – Centrum Hortiterapii Ogrody Zmysłów na Wzgórzach Dalkowskich, a także upominki przekazane przez Powiat Polkowicki.

Dziękuję wszystkim za obecność, wspólny spacer, rozmowy oraz kolejne inspirujące spotkanie z naturą i fotografią. Do zobaczenia podczas następnych wydarzeń i plenerów organizowanych na Wzgórzach Dalkowskich.

Współorganizatorzy wydarzenia:
– Gminny Ośrodek Kultury i Biblioteka w Gaworzycach
– Fundacja Na Rzecz Rodziny i Rewitalizacji Polskiej Wsi
– Gmina Gaworzyce
– Wzgórza Dalkowskie
– Powiat Polkowicki

Patronat medialny:
– Tygodnik Głogowski – Głogów Nasze Miasto