Żołna zwyczajna z ważką – barwna scena letniej przyrody pod Głogowem

Żołna zwyczajna z ważką – barwna scena letniej przyrody pod Głogowem

Lipiec to jeden z najpiękniejszych miesięcy dla miłośników fotografii przyrodniczej. W ciepłe, słoneczne dni okolice Głogowa w województwie dolnośląskim tętnią życiem, a powietrze wypełniają owady i ptaki wykorzystujące obfitość letniego pokarmu. Jednym z najbardziej spektakularnych gatunków, które można obserwować o tej porze roku, jest żołna zwyczajna (Merops apiaster) – bez wątpienia jeden z najbarwniej ubarwionych ptaków występujących w Polsce. W ostatnich latach gatunek ten coraz częściej pojawia się również na Dolnym Śląsku, korzystając z ciepłego klimatu i odpowiednich siedlisk.

Na fotografii udało się uchwycić wyjątkowy moment – żołnę siedzącą na gałęzi z ważką świeżo złapaną w charakterystyczny, długi i lekko zakrzywiony dziób. Choć żołny kojarzone są głównie z polowaniem na pszczoły i osy, ich dieta jest znacznie bardziej różnorodna. Chętnie chwytają również ważki, trzmiele, chrząszcze, motyle oraz inne większe owady, które stanowią cenne źródło energii podczas intensywnego okresu lęgowego. Przed połknięciem zdobyczy często uderzają nią o gałąź, aby usunąć żądło lub stwardniałe elementy pancerza.

Lato w okolicach Głogowa to doskonały czas na obserwację dzikiej przyrody. Rozległe łąki, dolina Odry, piaszczyste skarpy i tereny rolnicze tworzą idealne warunki dla wielu gatunków ptaków oraz owadów. Spotkanie żołny z tak okazałą zdobyczą to nie tylko ciekawostka przyrodnicza, ale także dowód na bogactwo lokalnych ekosystemów Dolnego Śląska.

Fotografia pokazuje naturalne zachowanie tego niezwykle efektownego ptaka i przypomina, jak fascynujące potrafią być letnie poranki spędzone z aparatem w terenie. Cierpliwość, znajomość zwyczajów zwierząt i odrobina szczęścia pozwalają uwiecznić chwile, które trwają zaledwie ułamek sekundy, a pozostają na zdjęciach na zawsze.

Kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo) w Czernej – jedna z największych populacji w Polsce

Kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo) w Czernej – jedna z największych populacji w Polsce

Kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo) – jeden z największych i najrzadszych chrząszczy w Polsce. Wyjątkowa populacja w Czernej na Dolnym Śląsku

Kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo) to jeden z najbardziej okazałych chrząszczy występujących w Polsce. Należy do rodziny kózkowatych (Cerambycidae) i może osiągać nawet 6 centymetrów długości, nie licząc imponujących czułków, które u samców są dłuższe od całego ciała. Gatunek ten objęty jest ścisłą ochroną gatunkową, a w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt figuruje jako gatunek narażony na wyginięcie (VU).

Jego przetrwanie jest nierozerwalnie związane z obecnością starych, sędziwych dębów, w których larwy rozwijają się przez kilka lat. To właśnie zanik wiekowych drzewostanów oraz usuwanie martwego drewna sprawiają, że kozioróg dębosz należy dziś do najcenniejszych i najrzadszych owadów naszej fauny.

Jedna z największych populacji kozioroga dębosza w Polsce

Mieliśmy okazję odwiedzić jedną z największych znanych populacji kozioroga dębosza w naszym kraju, która znajduje się w moim regionie – w pomnikowej alei dębowej w Czernej (Gmina Żukowice, województwo dolnośląskie).

To niezwykłe miejsce tworzy ponad dwieście wiekowych dębów, rosnących wzdłuż wału przeciwpowodziowego Odry. Drzewa osiągają imponujące rozmiary i stanowią idealne siedlisko dla wielu rzadkich gatunków owadów saproksylicznych, których życie związane jest z dojrzałymi i zamierającymi drzewami. Dla kozioroga dębosza jest to prawdziwa ostoja, mająca ogromne znaczenie dla zachowania krajowej populacji tego gatunku.

Czy powódź zagroziła tej cennej ostoi?

Po ostatniej powodzi z niepokojem obserwowałem sytuację tego miejsca. Przez wiele miesięcy teren wzdłuż wału pokrywały folie przeciwpowodziowe oraz worki z piaskiem, które szczelnie przykrywały znaczną część podłoża. Obawiałem się, że długotrwałe zabezpieczenia oraz intensywne prace mogą negatywnie wpłynąć zarówno na kondycję starych dębów, jak i na lokalną populację kozioroga dębosza.

Na szczęście tegoroczna wizyta przyniosła bardzo dobre wiadomości. W alei ponownie można było zaobserwować dorosłe chrząszcze, co pozwala mieć nadzieję, że populacja przetrwała trudny okres. Wszystko wskazuje na to, że to wyjątkowe miejsce nadal skutecznie pełni swoją rolę jako jedna z najważniejszych ostoi kozioroga dębosza na Dolnym Śląsku i w Polsce.

Dlaczego warto chronić stare dęby?

Stare dęby są czymś znacznie więcej niż tylko elementem krajobrazu. Stanowią siedlisko dla setek gatunków organizmów – od porostów i grzybów po ptaki, nietoperze i rzadkie owady. Kozioróg dębosz jest jednym z najlepszych przykładów gatunku, którego przyszłość zależy od zachowania takich drzew.

Każdy wiekowy dąb to niewielki ekosystem, którego nie da się zastąpić młodymi nasadzeniami. Ochrona pomnikowych alei i starodrzewów ma więc kluczowe znaczenie dla zachowania bioróżnorodności oraz naturalnego dziedzictwa naszego regionu.